W.J. Skalmowski urodził się ur. 24 czerwca 1933 w Poznaniu jako syn Tadeusza i Heleny z domu Bieszk. Studia w zakresie filologii orientalnej ukończył w 1956 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie studia iranistyczne 1956-1958 i doktoranckie 1959-1960 na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie.

Pracę naukowo-badawczą rozpoczął jako starszy asystent, a następnie adiunkt Katedry Językoznawstwa Ogólnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Od 1968 mieszkał w Belgii pracując początkowo jako docent, a nadstępnie jako profesor Katolickiego Uniwersytetu w Leuven. W latach 1969-1970 wykładał na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge (USA). Autor ok. 150 artykułów naukowych w czasopismach specjalistycznych różnych krajów, ok. 200 recenzji i esejów literackich, m.in. w „Kulturze” (Paryż), „Standaard der Letteren” (Bruksela), „Tygodniku Powszechnym” (Kraków) oraz publikacji książkowej (pod pseudonimem Maciej Broński) Teksty i preteksty (Paryż 1981). Współautor pracy zbiorowej Języki indoeuropejskie (Warszawa 1986); współredaktor i współautor Middle Iranian Studies (Leuven 1984).

Był jednym z najbliższych i najbardziej zaufanych współpracowników red. Jerzego Giedroycia i paryskiego Instytutu Literackiego. Przez ponad 40 lat zamieszczał w paryskiej „Kulturze” artykuły literackie, historyczne i prognozy polityczne podpisywane pseudonimem Maciej Broński, które były jednym z ważniejszych czynników kształtujących profil polityczno-ideowy czasopisma. Jego teksty były tłumaczone i drukowane w prasie francuskiej, belgijskiej, angielskiej i amerykańskiej.

Propagator studiów nad literaturą polską w Belgii.

Należał, m.in. do Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Société Belge d’Etudes Orientales, Centre Belge d’Etudes Slaves, Societas Iranologica Europea i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Laureat nagród: Fundacji im. Kościelskich w Genewie 1977, zespołowej II stopnia ministra nauki i szkolnictwa wyższego 1987, im. Zygmunta Hertza (paryska „Kultura”) 1990, Fundacji Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku 1998. Uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Leopolda II i Krzyżem Komandorskim Orderu Korony.

Zbigniew Judycki, Francja, 21 lipca 2008 r.