Po wnikliwej analizie nadesłanych nam propozycji Kapituła Złotych Sów, w skład której wchodzą redaktorzy pisma JUPITER: Jadwiga Hafner, Cezary Kwapisz, Hanka Kantor, Rafał Nowak oraz: Marek Kudlicki /muzyk/, Magdalena Potorska - /kurator wystaw artystycznych z Niemiec/, Zofia Beklen /promotor kultury/ postanowiła wręczyć statuetki Złotej Sowy następującym przedstawicielom Polonii w siedmiu kategoriach.

Jako osobę spoza środowisk polonijnych, która wiele na rzecz promocji Polski i różnorodną pomoc Polonii niosła, Złotą Sowę otrzyma były konsul Austrii w Polsce dr Emil Brix.

Patronat honorowy nad imprezą objęli:

Marszałek Senatu RP – Bogdan Borusewicz, prezes Stowarzyszenia Wspólnota Polska – Maciej Płażyński, Kierownik Wydz. Konsularnego przy ambasadzie RP w Austrii, min. Tadeusz Oliwiński, TV Polonia.

Koncert Galowy i wręczenie statuetek odbędzie się dnia 27.03.2008, godz. 18.00 w Klubie UTOPIA, 12., Ruckergasse 30-32. W części artystycznej wystąpi tercet skrzypcowy ze szkoły prof. Edwarda Zienkowskiego, w repertuarze: kompozycje Grażyny Bacewicz, po części oficjalnej promocja CD Ewy Paprotnej: Jak być aniołem. Na zakończenie wspólna „gala taneczna” opracowana przez Jacka Gabera – artysty muzyka, piosenkarza showmana.

Złote Sowy Jupitera /Polonijne Oskary /:

Nauka

Dr Maria Siemionow – USA /pierwsza w świecie całkowita transplantacja twarzy/

Dr Maria Siemionow, Polka pracująca w klinice w USA, przeprowadziła największy i najbardziej skomplikowany jak do tej pory przeszczep twarzy na świecie.

Był to pierwszy w USA, a czwarty na świecie zabieg tego typu. Z informacji udostępnionych przez klinikę w Cleveland (Ohio) wynika, że trwał 22 godziny i brało w nim udział dziesięciu chirurgów. Nieznane są personalia kobiety, która została mu poddana - wiadomo tylko, że jej twarz w wyniku urazu była zniszczona w ogromnym stopniu. Dawczynią była zmarła kobieta, której danych również nie ujawniono.

Literatura

Ludwik Stomma – Francja /antropolog kultury, liczne książki, znakomite felietony w POLITYCE, autor wielu esejów/

Profesor École Pratique des Hautes Études (Sorbonne, Paris), od 1981 r. przebywa we Francji. Autor kilkunastu książek m.in. Królów polskich przypadki, Kobiet czar, Antropologia kultury wsi polskiej XIX wieku, Poczet polityków polskich, ostatnio: Skandale polskie, Dzieje smaku, A jeśli było inaczej... Antropologia historii i wiele innych.. Urodzony 1950 r. w Krakowie. Doktorat z nauk historycznych na UWarszawskim (recenzenci: Bronisław Geremek i Jerzy Gąsowski), adiunkz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim... habilitacja w IS PAN (recenzenci: Aleksander Gieysztor i in.). Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski z rąk prezydenta A. Kwaśniewskiego. Członek Europejskiej Akademii Nauk.

Media

Georg Motylewicz – Austria /aktywnie działa jako reżyser wśród austriackiej Polonii, pracuje w austriackim ORF – nagradzany za filmy dokumentalne w Austrii/ Urodził się 28. sierpnia 1955 roku w Krakowie. Od roku 1981 w Austrii.

Od stycznia 1982 pracuje jako dziennikarz i tłumacz w różnych austriackich środkach masowego przekazu, głownie w radiu austriackim ORF i telewizji. W roku 1982 przez okres sześciu miesięcy redagował radiowy program regionalny w języku polskim, aż do rozwiązania redakcji. W tym czasie pracował też w Austriackim Komitecie Pomocy dla Uchodźców z Polski. W ramach tej działalności prowadził kursy języka niemieckiego i kierował punktem pomocy socjalnej dla Polaków w Austrii. Po rozwiązaniu polskiej redakcji przy Radiu ORF został przyjęty do redakcji religijnej, gdzie jest zatrudniony aż po dzień dzisiejszy.

W latach 80-tych opracowywał programy dla rozgłośni radia „Wolna Europa” w języku polskim, pisał także artykuły do polskiej gazety emigracyjnej w Londynie „Orzeł Biały”.

W czasie pobytu w Austrii pisał artykuły do takich gazet i czasopism jak "Kurier", "Profil", "Die Furche", "Kirche Intern" „Stadt Gottes”, „Kirchenzeitung”, „Neue Züricher Zeitung” i„Sonntagsblatt” w Niemczech . Dla Katolickiej Agencji Prasowej "Kathpress" pisał informacje o najważniejszych wydarzeniach z życia kościołów w Polsce, byłej Jugosławii, Czechach i Słowacji.

W roku 1984 otrzymał honorowe obywatelstwo Republiki Austrii, przyznane za zasługi na polu literatury. Jest autorem książki o księdzu Popiełuszce „Das war Popieluszko” („To był Popiełuszko”) oraz zbioru wierszy maryjnych, przetłumaczył także książkę kardynała Wyszyńskiego "Zapiski Więzienne" . Przez kilka lat redagował audycję o kościele na świecie dla rozgłośni niemieckiej Deutschland Radio, szwajcarskiej DRS i niemieckiej Deutsche Welle (program polski i niemiecki). Współpracował z krakowską rozgłośnią radiową RMF w Krakowie, opracowując krótkie relacje o najciekawszych wydarzeniach z życia Austrii. Od kilku lat jest korespondentem polskiej telewizji POLONIA dla programów: „Wieści polonijne”, „Tydzień Polski”, „Karta Polska”, „Z bliska a z daleka”, jak również dla programu „Dziękujemy za Solidarność” i „Wielka Orkiestra Pomocy Świątecznej”. W programach tych prezentował zawsze najważniejsze wydarzenia z życia Polonii austriackiej. Wpółpracuje także z telewizją POLSAT, TVP (redakcją programów katolickich), Radiem Watykan (sekcja polska), opracowuje także programy religijne dla telewizji niemieckiej Deutsche Welle w Kolonii.

W roku 2005 otrzymał wyróżnienie austriackiej Caritas za reportaż o Annemarie Kury, austriackiej rencistce, która pomaga ofiarom wojny w Bośni, a także nagrodę Austriackich Związków Zawodowych za reportaż pod tytułem „Tanie siły robocze” - o tworzących się związkach zawodowych na Słowacji.

W roku 2006 za reportaż telewizyjny „20 lat po katastrofie w Czarnobylu” otrzymał pierwsza nagrodę austriackiej Caritas.

Zbigniew Kostecki – Niemcy /twórca strony internetowej www.polonia.org promujący działalność Polaków na całym świecie

Urodził się we Lwowie, miesiąc po śmierci ojca, którego zamordowało Gestapo w tzw. zbrodni lwowskiej. Matka wywiozła go w okolice Lancuta gdzie zdaje maturę. Studia medyczne Katowice a potem staż w szpitalu powiatowym w Jarosławiu. Prowadzi z żoną (też lekarzem) Ośrodek Zdrowia i potem udaje się do Gliwic, Otwiera specjalizację z Ginekologii i w 1973 wyjeżdża na urlop do Niemiec. Odmawia powrotu do kraju. Specjalizacja z Chirurgii w szpitalu wypadkowym w Duisburgu, od 1982 praktyka ogólna w Krefeld.

Ostatnie 10 lat  Prezes Kongresu Polonii Niemieckiej. Założyciel Polskiego Towarzystwa Medycznego w Niemczech, V-ce Prezes Światowych  Federacji Towarzystw Medycznych. Dyrektor Biura Rady Polonii Świata. Założyciel i twórca najobszerniejszego portalu internetowego z danymi o Polonii z całego Świata: http:// www.polonia.org .

oraz

www.polscylekarze.org ..

Od roku na emeryturze planuje powrót do kraju.

Teatr

Państwo Wilkans  już od  roku 1991 współpracują  razem z Zespołem Teatralnym Ottoway i zasłużyli się w dziedzinie teatru, mediów, publicystyki i literatury. Od samego początku pobytu w Adelajdzie zaangażowali się szczególnie w produkcję programów radiowych i pracę w teatrze. Wspólnie przyczyniali się do sukcesów teatru, który w roku 2005 obchodził 25 lecie swojego istnienia. W tymże roku p. Teresa Wilkans, przy udziale męża, wydała obszerny Album o Zespole Teatralnym Ottoway, który cieszy się powszechnym uznaniem wśród Australijskiej Polonii i instytucji polonijnych w kraju. P. Bronisław Wilkans brał  często żywy udział w teatrze nie tylko jako aktor, śpiewak,  ale również jako kierownik sceny i główny dekorator. Pani Teresa Wilkans występowała na scenie, brała udział w chórze teatralnym, organizowała  razem z reżyserem wieczory poetyckie i pisała artykuły i recenzje. Oboje od kilku lat poświęcili się pracy w polskiej rozgłośni w Adelajdzie, szczególnie w programach opracowywanych przez Zespół Teatralny Ottoway. Ciesząc się wieloma naturalnymi uzdolnieniami starają się przekazywać treści medialne interesująco, twórczo i odpowiedzialnie. W r. 2008 razem pracowali nad powtórnym przedstawieniem dramatu "Sokrates" oraz przygotowywali w Wiedniu i w Polsce produkcję filmu "Kahlenberg".

Muzyka

Elżbieta Wiedner-Zając – Austria /prof. w Wyższej Szkole Muzycznej w Austrii, pianistka, wielokrotnie nagradzana, wydała parę płyt z muzyką klasyczną m. in. polskich kompozytorów

Pianistka, urodzona w Będzinie. Studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole muzycznej w Katowicach, w klasie fortepianu Zbigniewa Śliwińskiego i w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku. Dyplom nostryfikowała w Wiedniu w 1992 r. Studia podyplomowe (w klasie fortepianu György Sandora) w The University of Michigan a Ann Arbor (USA), oraz jako stypendystka rządu austriackiego w Hochschule für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu gdzie jest do dnia dziiejszego wykładowcą. Liczne nagrania dla międzynarodowych stacji radiowych i telewizyjnych. Laureatka licznych nagród międzynarodowychOdznaczona Orderem Zasługi RP „Za Zasługi dla Kultury Polskiej. Aktualna prezes Klubu Profesorów przy Wiedeńskiej Stacji PAN.

Edward Zienkowski – Austria/ skrzypek wirtuoz, profesor mistrzowskiej klasy skrzypiec na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu, Violinvirtuose, Professor und Liter einer Meisterklasse für Violine an der Universität für Musik und darstellende Kunst in Wien

Edward Zienkowski urodził się w 1951 roku w Lublinie. Od szóstego do osiemnastego roku życia kształcił się u prof. Oskara Ruppla, następnie u prof. Stefana Hermana w Akademii Muzycznej w Gdańsku oraz od 1974 do 1978 r. w Akademii Muzycznej w Hannoverze i w Brukseli w klasie prof. Andre Gertlera. W latach studiów zdobył wiele nagród na międzynarodowych konkursach skrzypcowych: m. inn. im. H. Wieniawskiego w Poznaniu w 1972 r., im. F. Mendelssohna-Bartholdy w Berlinie Zachodnim w 1976 r. (1 nagroda), im. N. Paganiniego w Genui w 1977 r. oraz im. J. Szigeti w Budapeszcie w 1979 r. (1 nagroda).

Po ukończeniu studiów podyplomowych z wyróżnieniem w Hannoverze został przyjęty jako pierwszy Polak w skład orkiestry berlińskich filharmoników pod dyrekcją Herberta von Karajana. W okresie tym był założycielem i primariusem „Philharmonia Quartett Berlin” oraz członkiem zespołu „Philharmonisches Oktett Berlin.

W kwietniu 1981 r. nastąpił przełom w jego karierze skrzypcowej, kiedy to po wykonaniu Koncertu fis-moll Henryka Wieniawskiego z orkiestrą Berliner Philharmoniker otrzymał wspaniałe recenzje oraz wiele propozycji koncertowych.

Od tego czasu występuje jako solista w Europie, Ameryce, Japonii, Chinach, Korei itd., dokonując również nagrań płytowych i radiowych dla rozgłośni ARD, BRT, PR, NHK, KBS i in.

W 1990 r. zostal mianowany profesorem Akademii Muzycznej w Kolonii, od 1992 jest profesorem mistrzowskiej klasy skrzypiec na Uniwersytecie Muzyki i Sztuki (Universität für Musik und darstellende Kunst) w Wiedniu jako pierwszy polski skrzypek po Bronisławie Hubermanie, który wykładał na tej słynnej uczelni w latach trzydziestych XX wieku.

Edward Zienkowski otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m. inn. Krzyż Oficerski Orderu Zasługi R.P., Merite Culturel oraz Oesterreichisches Ehrenkreutz für Wissenschaft und Kunst.

Artysta bierze czynny udział w pracach jury wielu międzynarodowych konkursów skrzypcowych m. in. ARD w Monachium, Sarasatego w Pamplonie, w Sion / Szwajcaria, A Dong w Seulu i in. oraz prowadzi letnie kursy muzyczne w Austrii, Niemczech, Japonii, Chinach, Korei i in.

Sztuki Plastyczne

Izabela Zabierowska – Austria /malarka, rzeźbiarka, autorka wielu wystaw plastycznych w środowiskach międzynarodowych/

Izabela Zabierowska urodziła sie 3.12.1953 r. w Brzegu Dolnym na Śląsku, w Polsce. W 1980 r. uzyskała dyplom Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych we Wrocławiu u Jana Jaromira Aleksiuna. Za rok akademicki 1979/1980 otrzymała wyróżnienie Polskiego Ministerstwa Kultury i Sztuki „Primus inter Pares” ( złota odznaka). Od roku 1980 uprawia działalność twórczą i dydaktyczną przede wszystkim na terenie Austrii.

Laureatka wielu wyróżnień i uczestniczka licznych konkursów. Trzykrotna stypendystka Polskiego Ministerstwa Kultury i Sztuki. Od 1988 roku mieszka na stałe w Austrii, gdzie zdobyła już uznanie w międzynarodowym środowisku artystycznym.

Joanna Buchowska – Niemcy /malarka, rzeźbiarka, bohaterka wielu wernisaży w Niemczech i krajach Europy, laureatka licznych nagród/

Urodzona w 1967 w Polsce (Oleśnica), od 1991 żyje i tworzy w Berlinie. Tam kończy studia w ­Institut für neue Medien na wydziale Grafiki i reklamy. W latach 1996 – 1997 dokształca się jako wolny słuchacz w Kunstschule Berlin oraz w latach 1986 – 1987 kontynuuje naukę w Polsce (Opole), zakończone tytułem i dyplomem.

Jej obrazy zaskakuja fotograficzno-realistycznymi wyspami, ktore poruszaja sie w abstrakcyjnie wytworzonych krajobrazach, jakby bylo to cos zupelnie naturalnego. Miejscami Buchowska zaskakuje przestawionym ujeciem kolorow, polaczonym z artystyczna estetyka kamery filmowej dzialajacej na podczerwien.

W obrazach daja sie zauwazyc wplywy postkomunizmu i wplywy te na moment stanowia dla obserwatora istote obrazu, co powoduje, ze obrazy te staja sie dla ogladajacego dziwnie bliskie.

Urodzona w 1967 w Polsce, od 1991 żyje i tworzy w Berlinie. Tam kończy studia w ­Institut für neue Medien na wydziale Grafiki i reklamy. W latach 1996 – 1997 dokształca się jako wolny słuchacz w Kunstschule Berlin oraz w latach 1986 – 1987 kontynuuje naukę w Polsce (Opole), zakończone tytułem i dyplomem.

Działacz polonijny

Agata Kalinowska-Bouvy – Francja /prezes APAJTE – Stow. Polskich Dziennikarzy i Pisarzy, promotorka literatury polonijnej, inicjator i organizator Salonu Książki Polonijnej oraz wędrownej Wystawy „Prasa Poloijna na świecie - wczoraj i dziś”/

BOUVY Agata Dorota, z domu Kalinowska. tłumacz,. poetka. publicystka konserwator dzieł sztuki w brązie; ur. 28 stycznia 1963 roku w Warszawie. Redaktor techniczny i współautorka Indeksu haseł Polskiego Słownika Biograficznego (Lublin 1999). Łącząc w swojej pracy zawodowej poezję i publicystykę, w 1997 roku założyła, i jest do dziś wydawcą, Biuletynu Informacyjnego APAJTE.  

Agata Kalinwoska-Bouvy emigruje w 1984 roku do Francji rezygnując - dla otrzymania paszportu - ze studiów na Uniwersytecie Warszawskim (romanistyka). Kończy z wyróżnieniem Ecole Internationale de Langue et de Civilisation Française w Paryżu (język i kultura francuska) 1985, a w 1986 uzyskuje dyplom techniczny w Ecole Supérieure de Tourisme EST-ESM w Paryżu (turystyka).

W latach 1984-89 pracuje ucząc się w pracowni plastycznej Max le Verrier w Paryżu (konserwacja brązów i dzieł sztuki z odlewów artystycznych. Z powodu wypadku powraca do swoich zainteresowań językowych i rozpoczyna pracę w zawodzie tłumacza. Aktualnie współpracownik Institut de Recherches Biographiques w Vaudricourt (Francja) 1995-.

Od połowy lat dziewięćdziesiątych związana z działalnością polonijną i społeczną, w którą jest niezmiernie zaangażowana. Jest prezesem Polskiego Stowarzyszenia Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie - A.P.A.J.T.E (Paryż) 2001-.  

Irena Gostomska – Kanada /działacz kultury, 140 spotkań z "ciekawymi ludźmi" z Polski i Kanady, odnalezienie fortepianu Paderewskiego i wiele ważnych inicjatyw kulturalnych w Vancouver/

Do roku 1990 pracuje w Gdyni jako przewodnik turystyczny II klasy.

Wkrótce po przyjeździe do Kanady, w roku 1994, w 50-ta rocznicę śmierci Bronisława Czecha, powołuje do życia towarzystwo jego imienia. W rok później organizuje w Montrealu pierwsze polonijne zawody narciarskie dla dzieci i młodzieży. Równolegle współpracuje z Konsulatem R.P. organizując spotkania z artystami, pisarzami i poetami z Polski, Kanady i USA.

Pod koniec roku 1997 przenosi się do Vancouver, gdzie od razu rozpoczyna pracę w polskim programie radiowym. W rok później zawiązuje się pod jej kierunkiem Grupa Teatralna Epizod. W ciągu 10 lat nieprzerwanej pracy grupa ta organizuje ponad 140 spotkań naukowych, literackich i artystycznych z twórcami oraz polskimi podróżnikami odwiedzającymi Vancouver. Zespól przygotowuje spektakle teatralne, koncerty pianistyczne i recitale piosenkarskie.

Irena Gostomska wprowadza zwyczaj organizowania w Vancouver zawodów narciarskich dla dzieci i młodzieży. Pomaga w przygotowywaniu dorocznych konkursów pięknej polszczyzny. Zajmuje się promocją książek o Polsce. Stara się o stypendia dla polskich studentów. Współpracuje z licznymi organizacjami, uniwersytetami i polskimi szkołami.

W roku 2001 odnajduje autentyczny fortepian Ignacego Paderewskiego, pomaga w jego restauracji i w końcu organizuje wraz z Konsulatem R.P. w Vancouver koncert galowy z okazji 60-tej rocznicy śmierci tego wybitnego pianisty i męża stanu.

Program jej prac i imprez Grupy Epizod na rok 2009 przedstawia się równie interesująco jak w latach poprzednich.

Obywatel Austrii

Emil Brix – były konsul austriacki w Polsce, (obecnie Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Austrii) dyplomata, we wszystkich dziedzinach swojej działalności - naukowej, kulturalnej, edukacyjnej, politycznej i publicystycznej - odgrywa rolę nieformalnego rzecznika Europy Środkowej na świecie. Uznawany jest też za jednego z najaktywniejszych adwokatów i ambasadorów polskiej kultury w Austrii i Europie Zachodniej.

Zawsze chętny do pomocy Polakom w Austrii. Został uhonorowany w Krakowie Złotym Medalem Gloria Artis.

Jadwiga M. Hafner, Wiedeń, Austria, 7 marca 2009 r.

Na zdjęciu: Złota Sowa w zieleni.